ملوک فریب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملوک فریب . [ م ُ ف ِ / ف َ ] (نف مرکب ) ملوک فریبنده . آنکه پادشاهان را فریفته ٔ خود کند. مفتون کننده ٔ شاهان : گل صدبرگ و مشک و عنبر و سیب یاسمین سپید و مورد بزیب این همه یکسره تمام شده ست نزد تو ای بت ملوک فریب . رودکی (از یادداشت به خط مرحوم دهخدا).