ملوک‌الطوایف

ملوک الطوایف . [ م ُ کُطْ طَ ی ِ ] (اِخ ) نویسندگان قرون اول اسلامی، دوره ٔ حکومت اشکانیان و دوره ٔ ماقبل آن یعنی دوره ٔ سلوکیه را ملوک الطوایف نامیده اند. پیرنیا در تاریخ ایران باستان آرد: مورخان و نویسندگان قرون اول اسلامی از ایرانی و عرب اطلاعات کمی از این دوره داشته اند و چه بسا که این دوره را با دوره ٔ جانشینان اسکندر و سلوکیها مخلوط کرده و به یک نام کلی که ملوک الطوایف باشد قناعت ورزیده اند. (ایران باستان ج ٣ص ٢١٧١). و در جای دیگری آرد: نویسندگان قرون اول اسلامی نام پارت را هیچ ذکر نمی کنند، پادشاهان این دوره را اشکانی یا اشغانی می نامند و خود دوره را به اسم ملوک الطوایف یاد می کنند؛ اگرچه این اسم در نظر آنها شامل دوره ٔ بعد از اسکندر است تا روی کار آمدن ساسانیان . (ایران باستان ج ٣ ص ٢١٨٤) : و قهستان را به دست گرفت، اما دیگر در حکم ملوالطوایف بود. (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ١٦). فصل سوم از باب دوم در ذکر ملت ملوک الطوایف از عهد اسکندر تا زمان اردشیر بابکان مدت سیصد و هشده سال ایران ملوک الطوایف داشتند. (تاریخ گزیده چ لندن ص ١٠١). رجوع به ایران باستان ج ٣ صص ٢٥٤٠ - ٢٥٨٥ و مدخل بعد و اشکانیان و ترکیب ملوک طوایف ذیل ملوک شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی