ملک شکار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملک شکار. [ م َ ل ِ ش ِ ] (ص مرکب ) شکار کننده ٔ ملک . که شاهان رااز پای درآورد. که شاهان را مغلوب کند : میربزرگ نامی، گرد گران سلیحی شیر ملک شکاری، شاه جهان گشایی . فرخی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملک شکار. [ م َ ل ِ ش ِ ] (ص مرکب ) شکار کننده ٔ ملک . که شاهان رااز پای درآورد. که شاهان را مغلوب کند : میربزرگ نامی، گرد گران سلیحی شیر ملک شکاری، شاه جهان گشایی . فرخی .