ملکانیه

ملکانیه . [ م َ نی ی َ ] (اِخ ) قومی است از نصاری که مریم علیهاالسلام را به خدایی منسوب کنند. (آنندراج ). نام گروهی از ترسایان . (ناظم الاطباء). طایفه ای از نصاری منسوبند به ملکاء که بر تمامت روم مستولی شد و ایشان گویند مسیح دو جوهر دارد یکی لاهوتی و دیگری ناسوتی و آن هردو یک جوهرند و قتل و صلب بر ناسوت و لاهوت هردو واقع شد و بعضی از ایشان گویند او قدیم است و هو اﷲ و بعضی گویند هو ابن اﷲ. (نفایس الفنون ). یک فرقه از فرق نصاری . (حبیب السیر چ قدیم تهران ج ١ ص ٥٣). و رجوع به ملکا و ملکائیه و ملکیه شود.