ملکشاه ثانی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملکشاه ثانی . [ م َ ل ِ هَِ ] (اِخ ) ابن برکیارق بن ملکشاه بن الب ارسلان سلجوقی . وی پس از مرگ پدر به سال ٤٩٨ هَ . ق . به یاری دو غلام خود ایاز و صدقه به سلطنت رسید، اما در همان سال از سپاه عم خود محمدبن ملکشاه بن الب ارسلان شکست خورد و محبوس گردید. ورجوع به طبقات سلاطین اسلام ص ١٣٥ و ابن الاثیر ج ١٠ ص ١٥٩و تاریخ گزیده چ لندن ص ٤٥٣ و ٤٥٤ و حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٥٠٣ و اخبار الدولة السلجوقیه ص ٧٨ و ٧٩ شود.
ملکشاه ثانی . [ م َ ل ِ هَِ ] (اِخ ) قطب الدین . ششمین از سلاطین سلاجقه ٔ آسیای صغیر (٥٨٤ - ٥٨٨ هَ . ق .). (از طبقات سلاطین اسلام ص ١٣٧). و رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٥٣٩ شود.