ملکشاهی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ملکشاهی . [ م َ ل ِ ] (اِخ ) یکی از طوایف پشت کوه، از ایلات کرد ایران است که شامل شعب بسیاری است . (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ٦٨). و رجوع به همین مأخذ شود.
ملکشاهی . [ م َ ل ِ ] (ص نسبی ) منسوب به ملکشاه : دشمن از تیغ ملکشاهی حذر کرد و برفت زآنکه تیغش صاعقه ست و دشمنش دیواختر است . امیرمعزی (دیوان چ اقبال ص ٩٦). ◄ ملکی . جلالی (تاریخ، ماه، سال ): تاریخ ملکشاهی . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).