ملکک

ملکک . [ م ُ ل َک ْ ک َ ] (ع ص ) درشت اندام پرگوشت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

ملکک . [ م ُ ک َ ] (اِ) گیاهی که خبازی نیز گویند. (ناظم الاطباء). نوعی از بید. (آنندراج ).