ملک‌الشعرای بهار | ترجیعات | وقت کا رست

ای دل ز جفای دیده یاد آر زان اشک به ره چکیده یاد آر این نکته ناگزیر بشنو وین قصه ناشنیده یاد آر زین ملک ستم کشیده، یعنی ز ایران تعب کشیده یاد آر ز آن روزکه اشکبار بودی درگوشه غم خزیده یاد آر امروزکه زخم یافت مرهم زان جسم به خون طپیده یاد آر گرکسوت نو بریده‌ای باز زان پیرهن دریده یاد آر امروز که چهر بخت دیدی زان عارضه ندیده یاد آر امروزکه شد بهار پیدا زان باغ خزان رسیده یاد آر هر وقت که قصد کارکردی این یک بیت گزیده یاد آر: غافل منشین که بخت یار است هشیار نشین که وقت کار است یک چند شد از جفای اشرار بنیاد بقای ما نگونسار یک چند بهر دیار و هر شهر گشتیم قتیل تیغ اشرار با اینکه به حق حق نبودیم در هیچ طریقه‌ای گنه کار تا آنکه مجاهدین دانا ما راگشتند ناصر و یار از خطه مرد خیزتبریز بر بست میان، گزیده ستار ازکشور رشت نیز برخاست آوازه حضرت سپهدار صمصام برآمد از صفاهان سید عبدالحسین از لار از شاه حقوق خویشتن را کردند طلب به جهد بسیار امروزکه رنج برطرف گشت ای ملت رنجدیده زنهار غافل منشین که بخت یار است هشیار نشین که وقت کار است در جهل مباش و دانش اندیش کز جهل نرفت کاری از پیش زنهار به فکرکار خود باش بیگانه چنین مباش از خویش با داوری فکر تا توانی می‌کوش به مرهم دل ریش در فکر وکیل باهنر باش لیکن نه به طرز دوره پیش خود شرط وکیل نیست امروز قطر تنه و درازی ریش از ظاهر بی‌درون حذرکن وز عالم بی‌عمل بیندیش امروزکه روز نیک‌بختی است می‌کوش به نیک‌بختی خویش امروز درست باید انداخت تیری که نهفته‌ایم درکیش گر زانکه خدنگ بر خطا رفت گردیم نشان تیز تشویش پندی دهمت ز خیرخواهی از جان بنیوش پند درویش غافل منشین که بخت یار است هشیار نشین که وقت کار است شد لطف خدا به خلق شامل افتاد بدست، مقصد دل شد از پس جهدهای بسیار امروز مراد ملک حاصل امروزکه روزکاردانی است چندین منشین زکار عاطل بی‌حیله و دست کاری و مکر یک ره بگزین وکیل عامل نادان چو مواضعت نماید دانا افتد به دام هایل کی آنکه به‌قصد جاه و مال است درکار وکالت است قابل بایست وکیل ممتحن جست با خاطر پاک و رای مقبل ورنه زهجوم طعنه خلق عاطل گردد وکیل باطل گفتار بهار خسته دل را بشنو، بشنو به حس کامل غافل منشین که بخت یار است هشیار نشین که وقت کار است