ملک‌الشعرای بهار | رباعیات | شماره ۳۷

زاغی می‌گفت اگر بمیرد شهباز من جای کنم بدست شاهان از ناز بلبل بشنید وگفت کای بنده آز رو لاف مزن با وزغ وموش بساز