ملک‌الشعرای بهار | رباعیات | شماره ۳۹ - تسلیم و رضا

چون از در تسلیم نشد یار، عزیز در چنگ رضا گشت گرفتار، عزیز خورد آن گل‌تازه چوب و شد نفی به‌خوار زین کار عزیز خوار شد خوار عزیز