ملک‌الشعرای بهار | رباعیات | شماره ۴۶

چون شمع بسی رشته جان سوخته‌ایم آتش به دل سوخته افروخته‌ایم صد دامن از اشگ دیده اندوخته‌ایم یک سوز ز پروانه نیاموخته‌ایم