ملک‌الشعرای بهار | غزلیات | شماره ۳۱

در مسیل مسکنت خفتیم و چندی برگذشت سر ز جا برداشتیم اکنون که‌آب از سرگذشت تیغ بر سر خورده فرهادا برآور سر ز خواب کافتاب از تیغ کوه بیستون اندرگذشت اهرمن ملک سلیمان پیمبر غصب کرد دیو بر بنگاه کیکاوس نام‌آورگذشت پیش این روز سیه، گشتند بالله روسفید روزهایی کز سیه‌بختی برین کشور گذشت هست بالله سهل وآسان پیش دزد خانگی زحمت دزدی که از بام آمد و از در گذشت تازه گشت از فرقه قزاق در دوران ما آنچه از خیل غزان در دوره سنجرگذشت در دهان اهل دانش فرقه غز خاک ریخت وای خاکم بر دهان برما ازآن بدترگذشت هیچ نگذشت از ستم بر ما ز چنگیز مغول کز رضاخان ستم کار ستم گستر گذشت