ملک‌الشعرای بهار | قصاید | شماره ۲۰ - سرود خارکن
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
خوشا بهارا خوشامیا خوشا چمنا خوشا چمیدن بر ارغوان و یاسمنا خوشا سرود نوآئین و ساقی سرمست که ماه موی میان است و سر و سیم تنا خوشا توان‌گری عاشق و نگویی یار خوشا جوانی با این دو گشته مقترنا به فصلی ایدون کز خاربن برآیدگل نواخت باید برگل سرود خارکنا