ملک‌الشعرای بهار | قصاید | شماره ۵۶ - جهل عوام

این عامیان که در نظر ما مصورند هر روز دام کینه به ما بر بگسترند ما پاسدار دین و کتاب پیمبریم وبنان عدوی دین و کتاب پیمبرد دین نیست اینکه بینی در دست این گروه کاین مفسده است و این دنیان مفسدت گرند وین رسم پاک نیست که دارند این عوام کاین بدعت است و این سف‌ها بدعت آورند از ایزد و نبی نشناسند جز دو حرف کاینان اسیر گفته بابند و مادرند کویی چرایکی است‌خدا، یارسول کیست اینان ز مادر و ز پدر حجت آورند افلاک در نبشته کمال پیمبری وینان به کارنامه شق‌القمر درند