ملک‌الشعرای بهار | قصاید | شماره ۶۸ - عاقل

عاقل آن نیست که فضلی وکمالی دارد عاقل واقعی آنست که مالی دارد ای‌پسر فضل وادب این‌همه تحصیل‌مکن فضل اندازه و تحصیل روالی دارد اندربن دوره به‌مال است، جمال همه کس نشود خوار، عزیزی که جمالی دارد من پی علم شدم، مدعیان در پی مال هرکسی خاصیتی بخشد و حالی دارد ای پسر هرکه ترا خواهد و تعقیب کند برحذر باش از او، زانکه خیالی دارد شاعر زنده فقیر است و تهیدست ولی ازپس مرگ عجب جاه و جلالی دارد مرد عاقل دگر و آدم کامل دگرست آدمی شو اگرت عقل عقالی دارد آدم‌آنست که با نفس خود از روی یقین روزوشب کشمکش وجنگ وجدالی‌دارد