ملک‌الشعرای بهار | قطعات | شماره ۱۰۴ - حکمت

خواجه برفت و خفت به خاک وتو ز ابلهی در ماتمش به ناله و آه اندری هنوز بزدود خاک تیره از او آب و رنگ و تو در جامه کبود و سیاه اندری هنوز مگری برآن که رخت به منزل کشید و رفت بر خویشتن گری که به راه اندری هنوز