ملکالشعرای بهار | قطعات | شماره ۱۳۳/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهگنجور؛ اشعار فارسیگنجور؛ اشعار فارسیسوده سیم همی پاشد بر دشت، نسیم تا در و دشت توانگر شود از سوده سیمواژه قبلی: ملکالشعرای بهار | قطعات | شماره ۱۳۲ - بهشت بیاحباب - در سویس هنگام معالجه گفته استواژه بعدی: ملکالشعرای بهار | قطعات | شماره ۱۳۴ - عز من قنع