ملک‌الشعرای بهار | قطعات | شماره ۱۵۵ - در سفر استعلاجی سوییس گفته است

تا هست همی خوریم باده چون‌نیست نمی‌خوربم باده روزی که بهای می‌کم آید آن روزکمی خوریم باده ما از پی جلب اشتهایی یا دفع غم، خوربم باده ور جام به ماکند تعارف زیبا صنمی، خوریم باده