ملک‌الشعرای بهار | قطعات | شماره ۱۵۸ - بهار در خراسان

دلم از مردم ری سخت ملول است که نیست هیچ پوشیده زکس کفرنمایان همه لذت روح برم چون به خراسان گذرم ز آن که محکم نگرم پایه ایمان همه مردمش ساکن اقلیم جنانند و بود بقعه سبط نبی روضه رضوان همه همت و غیرت این قوم نگهبان بودست ملک جم را، که خدا باد نگهبان همه