ملک‌الشعرای بهار | قطعات | شماره ۱۶۵ - آسمان پیما

ویحک‌ای مرغ آسمان پیمای از بر بام آسمانت جای تو همایی که گفته‌اند از پیش که هما آیتی بود ز خدای میغ پیکر یکی هیونی تو سر میغ سیه سپرده بپای سایه‌افکن به ما که سایه تو بس مبارک بود چو فر همای