ملک‌الشعرای بهار | قطعات | شماره ۲۸ - در زندان شهربانی

بگرفتم آفتابه که گیرم ره مبال آژان گرفت راهم و گفتا اجازه نیست گفتم تو تا اجازه فراز آری از رئیس من‌ریده‌ام‌به‌خوٻش، بگفتاکه چاره‌چیست یاران نظرکنیدکه جز من به روزگار آن کس که بی‌اجازه‌دولت ریده کیست