ملک‌الشعرای بهار | قطعات | شماره ۳۵ - شعرو نظم

شعر دانی چیست، مرواربدی از دیای عقل شاعر آن افسونگری کاین طرفه مروارید سفت صنعت و سجع و قوافی هست نظم و نیست شعر ای بسا ناظم که نظمش نیست الا حرف مفت شعر آن باشد که خیزد از دل و جوشد ز لب باز در دل‌ها نشیند هرکجاگوشی شنفت ای بسا شاعرکه او در عمرخود نظمی نساخت وی بسا ناظم که او در عمر خود شعری نگفت