ملک‌الشعرای بهار | قطعات | شماره ۵ - هشت شاعر در عرب و عجم

هشت تن در هشت معنی شهره‌اند اندر ادب چار شاعر در عجم پس چار شاعر در عرب درگه رامش «ظهیر» و «نابغه» هنگام خوف گاه کین «اعشی قیس» و «عنتره» گاه غضب ور ز اشعار عجم خواهی و استادان خاص رو ز شعر چار تن کن چار معنی منتخب وصف را از «طوسی» و اندرز را از «پارسی» عشق‌را از «سجزی» و هجو از «ابیوردی» طلب اولی وصفی حقیقتی، دومی پندی دقیق سومی عشقی طبیعی، چارمی هجوی عجب