ملک‌الشعرای بهار | قطعات | شماره ۷۲ - در هجو یکی از زن‌های تهران

هر شب میان خانه افسر زن… نامحرمان صلای خبردار می‌کشند مرد و زن و پدرزن و مادرزن و عروس در بزم عیش باده کلنار می‌کشند کدبانوان و دخترکان و عروسکان در نزد غیر پرده ز رخسار می‌کشند از بس غربو و هلهله، گویی میان جمع نایب حسین را به سردار می‌کشند ضرب و غریو و کف زدن خارج از اصول کوبی که خرس را سوی بازار می‌کشند مشدی عباد و قربده و دنبلی… برگرد کمان و دف و تار می‌کشند هرکس که نیم‌شب ز خیابان گذرکند او را میان خانه به اصرار می‌کشند کف می‌زنند وهلهله بسیار می‌کنند می‌می‌خورند و عربده بسیار می‌کشند همسایگان‌خسته‌مسکین ز خواب خوش برجسته فحش داده و سیگار می‌کشند دنبک روان و دایره گرم و رنودمست تا صبحدم ز گرده هم کار می‌کشند پرسیدم‌از پلیس‌محل کاین سرا زکیست؟ کانجا حجب، ز چهره اسرار می‌کشند نرمک جواب داد که هست این حرمسرا بازار… فروشی و… جار می‌کشند