ملک‌الشعرای بهار | قطعات | شماره ۷۸ - زبان سرخ

درست گوی و به هنگام گوی و نیکوگوی که سخت مشکل کاربست کارگفت و شنود اگر سلامت خواهی به هر مقام، زبان مکن درازکه آن خنجریست خون‌آلود خموش باش، چه بسیار دیده‌ایم که داد زبان سرخ سر سبز را به تیغ کبود