ملک‌الشعرای بهار | مثنویات | شماره ۴ - اندرز به جوانان

مفریب‌ای بزرگوار پسر دختری را ز مادر و ز پدر زن کس را هم‌ای پسر مفریب ورت بفریفت زن، ازو بشکیب دزدی عرض و دزدی ناموس بتر از دزدی زر است و فلوس زر چو دزدی به جایش آید زر زن چو دزدی فنا شود شوهر هرکه عرض کسی دهد بر باد دهر عرضش به باد خواهد داد فیلسوفی عظیم و دانشمند می‌شنیدم که گفت با فرزند بهتر است از برای مرد جوان یک درم دین ز صد درم وجدان