ملکالشعرای بهار | مسمطات | امان از من و تو
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هیچ دانی که چه کردیم به مادر من و تو یا چه کردیم بهم، جان برادر من و تو سعی کردیم به وبرانی کشور من و تو رو، که اف بر تو و من باشد و تف بر من و تو هر دومان مایه ننگیم امان از من وتو من و تو هر دو جفنگیم امان از من و تو از همان اول، ما و تو بهم رنگ زدیم وز سر جهل بهم حیله و نیرنگ زدیم سنگ برداشته بر کله هم سنگ زدیم گاه تریاک کشیدیم و گهی بنگ زدیم من و تو بس که دبنگیم امان از من و تو من و تو هر دو جفنگیم امان از من و تو مستبد گشتم و تو باز مساوات شدی یا که من صاحب ثروت شده تو لات شدی اعتدالی شده مخلص، تو دموکرات شدی الغرض من چو تو لات و تو چو من مات شدی باز هم بر سر جنگیم، امان از من و تو من و تو هردو جفنگیم امان از من وتو هرچه تو نقش زدی بنده زدم وارویش هرچه مقصود تو شد، بنده دویدم رویش تو رخ مام وطن کندی و من گیسویش چشم او به نشده گشت خراب ابرویش خوب نقاش زرنگیم امان از من و تو من و تو هر دو جفنگیم امان از من و تو من به عنوان وکالت تو به عنوان دگر جلب کردیم بسی فایده زبن مردم خر نشد از ما و تو حاصل به کسی غیر ضرر بلکه گشت ایران از روز نخستین بدتر ما هم افتاده و لنگیم امان از من و تو من و تو هردو جفنگیم امان از من و تو ای برادر تو خری من ز تو خرتر بالله بهتر از ما و تو دانی چه بود؟ خر، بالله خر به چاله ننهد پای مکرر بالله زین خریتها ویران شده کشور بالله ما به فکر خر لنگیم امان ازمن و تو من و تو هردو جفنگیم امان از من و تو حرکت دادیم آغاز، دم وگردن و گوش قاله قاله بفکندیم و نمودیم خروش چونکه غیری به میان آمد گشتیم خموش پیش بیگانه حقیریم و ذلیلیم چو موش با خودی همچو پلنگیم، امان از من و تو من و تو هر دو جفنگیم امان از من و تو از پی مام وطن خوب عروسی کردیم بهر این مرغک خود خوب خروسی کردیم با مسلمانان آهنگ مجوسی کردیم الغرض پر، خنکی کرده و لوسی کردیم لایق سیلی و سنگیم امان از من وتو من و تو هردو جفنگیم امان از من وتو حالت ما و تو امروز چنین است بهار روح مشروطه ز ما و تو غمین است بهار ای بسا فتنه که ما را به کمین است بهار روش و سیرت وکردار گر این است بهار تا ابد واز و ولنگیم امان از من وتو من و تو هر دو جفنگیم امان از من و تو