ملکالشعرای بهار | منظومهها | ارمغان بهار | سیروزه آذرباد مارسپندان (از فقره ۱۱۹ تا فقره ۱۴۸)
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هرمزد روز میخور و خرم باش. بهمن رور جامه نو پوش. اردیبهشت روز، به آتشگاه شو. شهریور روز، شاد باش. سپندارمذ روز، ورز زمین پیش گیر. خورداد روز، جوی کن امرداد روز، دار و درخت نشان. دیباذر روز، سر شوی و موی و ناخن پیرای. آذر روز، به راه شو و نان مپز چه گناه گران بود. آبان روز، از آب پرهیز کن و آب را میازار. خور روز، کودک به دبیرستان ده تا دبیر و فرزانه شود. ماه روز، شراب خور و با دوستان نیکپرسش (خوشصحبتی و به احوالپرسی رفتن) کن و از ماه خدای، آمدکار بخواه. تیر روز، کودک به تیراندازی و نبرد و سواری آموختن فرست. گوش روز، پرورش گوساله کن و گاو به ورز آموز. دیبمهر روز، سر شوی و موی و ناخن پیرای و انگور از رزان باز به چرخشت افکن تا بهتر شود. مهر روز، اگر تو را از کسی مستمندی رسیدهاست پیشمهر بایست از مهر داوری بخواه و گرجش (ظ: گریه) کن. سروش روز، بخناری (به ضم باء یعنیآزادی و آسایش) روان خود را از سروش اهرو (مقدس) آیفت بخواه. رشن روز، روز کار سبک (یعنی: کار روزانه مختصر) و کارهای ستایش و نیایش اندر فراوانی پیشگیر. فروردین روز، سوگند مخور و آن روز ستایش فروهر پاکان و اشویان کن تا خشنودتر شوند بهرام روز، خانومان بن افکن تا زود به فرجام رسد، و بر رزم و کارزار شو تا به پیروزی بازایی. رام روز، زن خواه و کار و رامش گیر و پیش دادوران شو تا بهپیروزی و بختگی (آزادی و کامروایی) بازگردی. باد روز درنگی (تامل) کن و کار نو میپیوند. دیبدین روز، کارهای یزشنی وستایشگری کن و زن به خانه بر و موی و ناخن پیرای و جامد پوش. دین روز خرفسترکش (خرفستر حیوانات موذی مانند مار و کژدم ر زنبور و موریانه و گرگ و غیره که کشتن آنها نوعی از ثوابهاست.) ارد روز هر چیزی نوب خر و آن را به خانه بر. اشتاد روز، اسب و گاو و ستور برگشن (لقاح) افکن تا به درستی بارآورند. آسمان روز، بهراه دور شو تا بهدرستی بازآیی. زمیاد روز، دارو مخور. مارسفند روز، جامه افزای و بدوز و بپوش و زن به زنی گیر که فرزند تیزویر (ویر: هوش و حافظه) نیک زاید. انیران روز، موی و ناخن پیرای و زنی به زنی گیرکه فرزند نامدار زاید.