ملکالشعرای بهار | منظومهها | ارمغان بهار | فقره ۱۰۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
دست از دزدی و پای از بیخویشکاری رفتن و منش از وارونگی و کجی بازدار، چه کسی که او کرفه کند پاداش یابد و کسی که گنا کند بادافراه برد. بهدزدی مبر دست و ستوار باش منش را ز پستی نگهدار باش مبر تاب هرگز تن ازکارکرد که ازکارکردن شود مرد، مرد ز بیخویشکاری نگهدار پای که بیکارگی هست پتیاره زای بههرکار پاداشنی همره است گنهکاره را سخت بادافره است