ملکالشعرای بهار | منظومهها | ارمغان بهار | فقره ۵۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
به مرد مهسال (زیاد سال) افسوس (استهزاء) مکن، چهتو نیز بسیار مهسال شوی بهمردمبر افسوس و خواری مکن بویژه به مهسال مردکهن که روزی تو مهسال گردی و پیر همان بینی از رببدکان هژبر