ملکالشعرای بهار | منظومهها | ارمغان بهار | فقره ۹۰
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
اندر پدر و مادر خویش ترسکار و نیوشنده و فرمانبردار باش، چه مرد را تا پدر و مادر زندهاند، همانا چون شیر اندر بیشه است از هیچ کس نترسد و او را که پدر و مادر نیست همانا چون زن بیوه است که چیزی از وی بدوسند و او هیچ چیزی نتواند کرد و هر کسی (او را) بخوار دارد. به نزدیک مام و پدر بنده باش به فرمانگرای و نیوشنده باش جوان کش بود زنده مام و پدر بود، چون به بیشه درون، شیر نر چمد اندر آن بیشه نامدار نترسد ز کس گاه جنگ و شکار هم آن پورکش مرد مام و پدر بود چون زنی بیوه و دربدر کجا زو ربایند هرگونه چیز نه دست ستیز و نه پای گریز