ملکالشعرای بهار | منظومهها | کارنامه زندان | در مذمت ظلم و ظالم
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
چون اساس زمانه گشت درست عدل و ظلم اندر آن تعین جست جذب و دفعی به روی کار آمد چرخ و اجرام آشکار آمد اختری راست و اختری کج رفت و اختری مارپیچ و معوج رفت بر سر بام لاجورد نگار گرم جنبش شدند و گشت و گذار آن که سیرش در استقامت بود ماند باقی بر این سپهر کبود وان که از عدل و راستی و نظام بود بیرون، دراوفتاد از بام هرکه جز راستی نمود نماند هرچه بیرون ز عدل بود نماند از میان رفت ظالم و مظلوم عدل و ترتیب ماند و نظم و رسوم هم به روی زمین ز موجودات مردم و جانور، جماد و نبات عادل و ظالمند و شوم و سعید زشت و زیبا و نامفید و مفید آنچه بیرون ز نظم و قاعده است گم شود کان تهی ز فایده است آنچه را فایدت بود بسیار او بگیرد به روزگار قرار هرچه بیفایده است چون کف و دود از جهان ناپدید گردد زود هرکه از عقل دستیار گرفت در صف راستان قرار گرفت تهی از ظلم و جهل میگردد زندگانیش سهل میگردد ظلم جهل است و جهل تاریک است راه این فرقه سخت باریک است