ملکالشعرای بهار | گزیده اشعار | غزلیات | غزل ۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
در غمش هر شب به گردون پیک آهم میرسد صبرکن، ای دل! شبی آخر به ما هم میرسد شام تاریک غمش را گر سحر کردم چه سود؟ کز پس آن نوبت روز سیاهم میرسد صبر کن گر سوختیای دل! ز آزار رقیب کاین حدیث جانگداز آخر به شاهم میرسد گر گنه کردم، عطا از شاه خوبان دور نیست روزی آخر مژده عفو گناهم میرسد