ممتاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممتاد. [ م ُ ] (ع ص )دهنده ٔ عطا. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ). مستعطی . بخشنده . (از اقرب الموارد). ◄ خواهنده ٔ عطا. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج ). مستعطی . عطاخواه . (از اقرب الموارد).