ممتاز گرجی

ممتاز گرجی . [ م ُ زِ گ ُ ] (اِخ ) فضل علی بیک شاعر. نواده ٔ اصلان بیک از رجال دوره ٔ شاه سلیمان صفوی است . از اوست : تا گرمی رخسار ترا دید نگاهم در چشم ترم چون مژه خشکید نگاهم از دیده برون یکسر مژگان ننهد پای تا گشت ز دیدار تو نومید نگاهم . (از تذکره ٔ نصرآبادی ص ٤٥ و تذکره ٔ صبح گلشن ص ٤٥٢ و قاموس الاعلام ترکی و فرهنگ سخنوران ).