ممتشط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممتشط. [ م ُ ت َ ش ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از امتشاط. شانه کننده . (آنندراج ). آنکه خویشتن را شانه می کند. زن موی فروکننده خویشتن را. ◄ شانه کرده شده . (ناظم الاطباء). رجوع به امتشاط شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممتشط. [ م ُ ت َ ش ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از امتشاط. شانه کننده . (آنندراج ). آنکه خویشتن را شانه می کند. زن موی فروکننده خویشتن را. ◄ شانه کرده شده . (ناظم الاطباء). رجوع به امتشاط شود.