ممحوض

ممحوض . [ م َ ] (ع ص ) خالص . بی آمیغ. (از آنندراج ): رجل ممحوض النسب ؛ مرد خالص گوهر. (منتهی الارب ). گهری . نژاده . رجل ممحوض النسب ؛ مرد خالص نسب . (از اقرب الموارد). رجل ممحوض النسب و الحسب ؛ مرد خالص نسب پاک گوهر. (ناظم الاطباء). اصیل . نجیب . نسیب . پاک نژاد. پاک گهر. (یادداشت مرحوم دهخدا).