ممدوحی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممدوحی . [ م َ ] (حامص ) ستوده بودن . ستودگی . پسندیدگی . ◄ ممدوح کسی بودن . مورد مدح کسی قرار داشتن . مقابل مادحی .
ممدوحی . [ م َ حی ی ] (ص نسبی، اِ) سکه ٔ ترکی عراقی از نقره، مساوی ٢٤ قرش که گمان می رود منسوب به ممدوح پاشا بوده باشد. (از نقودالعربیة ص ١٨٦).