ممرح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممرح . [ م ِ رَ ] (ع ص ) فرس ممرح ؛ اسب نیک شادمان و اسب نیک خرامنده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). نشیط. (اقرب الموارد). مِمراح . (منتهی الارب ).
ممرح . [ م ُ م َرْ رِ ] (ع ص ) کرم ممرح ؛ درخت رز برومند یا وادیج بسته . (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء).