ممسود
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممسود. [ م َ ] (ع ص ) رجل ممسود؛ مرد نیک درشت استخوان برپیچان و استوارخلقت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). که خلقت او استوار است . مجدول الخلق . (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممسود. [ م َ ] (ع ص ) رجل ممسود؛ مرد نیک درشت استخوان برپیچان و استوارخلقت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). که خلقت او استوار است . مجدول الخلق . (از اقرب الموارد).