ممشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممشی . [ م َ شا ] (ع مص ) رفتار. مشی . سیر کردن . (ناظم الاطباء). رفتن . (یادداشت مرحوم دهخدا). ◄ (اِ) راه . (مهذب الاسماء). مَمضی . (مهذب الاسماء).
ممشی . [ م َ شا ] (ع اِ) آبدستخانه و فرناک . (ناظم الاطباء).
ممشی . [ م ُ ](ع ص ) آنکه رعایت می کند قانون را. (ناظم الاطباء).