مملکت بخش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مملکت بخش . [ م َ ل َ / ل ِ ک َ ب َ ] (نف مرکب ) بخشنده ٔ مملکت . بخشنده ٔ کشور و سرزمین . که پادشاهی و دارائی سرزمینی و ناحیتی و کشوری را به کسی بخشد : کیست اندر همه عالم چو تو دیگر ملکی مملکت بخش و فلک جنبش و خورشیدمثال . فرخی . سلاطین نژادا خلیفه پناها تویی مملکت بخش و اسلام پرور. خاقانی . مملکت بخشی که نقش هشت حرف نام اوست بیضه ٔ مهری که بر کتف پیمبر ساختند. خاقانی .