ممویة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ممویة. [ ] (اِخ ) ابوربیعه اصفهانی . نحوی و شاعر است و او را کتابهایی در نحو بوده است . از اشعار اوست : کن ابن من شئت و اکتسب ادبا یغنیک تشریفه عن النسب لا شی ٔ فی الخافقین تکسبه احمد عندالانام من ادب . (از معجم الادباء چ اروپا ج ٧ ص ١٧٧).