مناجاتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناجاتی . [ م ُ ] (ص نسبی ) آنکه مناجات کند. آنکه با خدای تعالی راز و نیاز کند : مناجاتی خراباتی نگردد که سر جسم تا جان فرق دارد. فروغی بسطامی . رجوع به مناجات شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناجاتی . [ م ُ ] (ص نسبی ) آنکه مناجات کند. آنکه با خدای تعالی راز و نیاز کند : مناجاتی خراباتی نگردد که سر جسم تا جان فرق دارد. فروغی بسطامی . رجوع به مناجات شود.