مناجد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناجد. [ م ُ ج ِ ] (ع ص ) یاری کننده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). یاری کننده و نزدیک شونده . (ناظم الاطباء). ◄ حرب نماینده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). جنگ کننده . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). رجوع به مناجدة شود.
مناجد. [ م َ ج ِ ] (ع اِ) ج ِ مِنجَد. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به منجد شود. ◄ ج ِ منجدة. (اقرب الموارد). رجوع به منجدة شود. ◄ ج ِ خُلْد از غیر لفظ آن . (از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط). رجوع به مناجد شود.