مناحت
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناحت . [ م َح ِ ] (ع اِ) ج ِ مِنحَت . (اقرب الموارد) (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به منحت شود. ◄ ج ِ مَنحَت، به معنی اصل و نژاد. گویند: هم کرام المنابت والمناحت . (از اقرب الموارد). رجوع به منحت شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناحت . [ م َح ِ ] (ع اِ) ج ِ مِنحَت . (اقرب الموارد) (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). رجوع به منحت شود. ◄ ج ِ مَنحَت، به معنی اصل و نژاد. گویند: هم کرام المنابت والمناحت . (از اقرب الموارد). رجوع به منحت شود.