منادات

منادات . [ م ُ ] (از ع، اِمص ) آواز کردن . یکدیگر را آواز دادن . خواندن . ندا دادن . نداء. مناداة. (یادداشت مرحوم دهخدا) : بعد از آن در منادات بارسول گفتندی یا رسول اﷲ و یا نبی اﷲ. (مصباح الهدایه چ همایی ص ٢٢٣). منادات و ذوق انس و مناجات متواتر باشد. (مصباح الهدایه ایضاً ص ١٧٠). رجوع به مناداة شود. ◄ (اِمص ) جار و اعلان . (ناظم الاطباء). - منادات کردن ؛ جار زدن و اعلان کردن . (ناظم الاطباء).