مناعمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناعمة. [ م ُ ع َ م َ ] (ع مص ) به ناز و نعمت پروردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). به ناز و نعمت و آسایش پروراندن . ◄ در رفاه و آسایش زیستن . (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ استوار گردانیدن . یقال : ناعم حبلک ؛ ای احکمه . (منتهی الارب ) (از آنندراج ) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).