مناقب خوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مناقب خوان . [ م َ ق ِ خوا / خا ] (نف مرکب ) ستایشگر ائمه ٔ شیعه . آنکه محامد ائمه ٔ شیعه برمی شمرد. مقابل فضایل خوان . رجوع به کتاب النقض ص ٣٣ و ٧٨ و تاریخ ادبیات ایران تألیف صفا ج ٢ ص ١٥٧ شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی