منایا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
منایا. [ م َ ] (ع اِ) ج ِ مَنیَّة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). ج ِ منیة، به معنی مرگ و اجل . (آنندراج ) : از برای وی، احمد انواع منایا و احسن اقسام رزایا مقدر ساخت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی چ ١ تهران ص ٤٥٩). رجوع به منیة شود.